Piłka nożna / Ligi w Europie / Hiszpańska

Aktualny styl gry Barcelony jest spuścizną po Johanie Cruyffie, lecz „boski Johan” tworząc model gry Blaugrany, który od najmłodszych lat jest wpajany adeptom La Masi opierał się na wielkim pierwowzorze - Futbolu Totalnym Rinusa Michelsa.

Futbol totalny Rinusa Michelsa

Rinus Michels prowadząc Ajax Amsterdam w latach 1965-1971 opracował system gry zwany futbolem totalnym. Ten system gry był innowacyjny, to wtedy pojawiło się np. pojęcie pułapki ofsajdowej. Taktyka opierała się na ustawieniu 4-3-3. Futbol totalny polegał na tym, że w zespole panowała niesamowita wymienność pozycji. Obrońcy stawali się napastnikami, a napastnicy musieli często mocno pracować w obronie. Funkcja bramkarza nie ograniczała się tylko do stania na linii pola bramkowego, a pełnił on funkcje ostatniego obrońcy. Akcje zespołu były tworzone mozolnie, a zawodnicy przesuwając się na połowę przeciwnika wymieniali między sobą podania. To tu zaczęto stosować pressing. Często zmieniano tempo, zawodnicy byli w ciągłym ruchu, wymieniali się pozycjami co sprawiało, ze rywal był zdezorientowany.

Michels nazywany generałem z Ajaksem sięgnął po 4 mistrzostwa Holandii i w ostatnim roku pracy po Puchar Mistrzów. Filarem zespołu Michelsa, był nie kto inny, a właśnie Johan Cruyff. Twórca futbolu totalnego, który w 1971 roku był szkoleniowcem Barcelony, podjął się prowadzenia reprezentacji Holandii na MŚ w 1974 roku. Kadra, której głównymi graczami byli Johan Neeskens i Cruyff, grała dokładnie tak jak nakazał jej Michels - totalnie. Oranje do finałowego meczu zanotowali tylko remis z reprezentacją Szwecji, a w innych meczach wygrywali co najmniej różnicą dwóch bramek. W finale Holendrzy ulegli jednak gospodarzom z Zachodnich Niemiec, ale i tak zostali uznani najlepszą drużyną turnieju, a ich gra zachwycała wszystkich. Rinus prowadził jeszcze trzykrotnie reprezentację "Pomarańczowych". W 1988 roku siegnął po Mistrzostwo Europy z takimi zawodnikami jak van Basten, Gullit, czy Rijkaard.

Johan Cruyff i jego „Dream Team”

Johan Cruyff w 1988 roku objął Barcelonę. Zdobył z nią cztery mistrzostwa Hiszpanii z rzędu (1991-1994), Puchar Mistrzów (1992), Puchar Zdobywców Pucharów i kilka mniejszych trofeów. Holender na nowo odkrył i ulepszył system gry zwany futbolem totalnym. Cruyff stawiał na ofensywny, finezyjny futbol, a nowy styl został wprowadzony w drużynach młodzieżowych, aby ułatwić adaptację, do pierwszej drużyny młodym graczom. Johan był przekonany o tym, że piłkarze muszą od najmłodszych lat oswajać się z mentalnością i ideałami swojego zespołu. Twierdził, że jest to tak samo ważne jak szybkość czy technika i bez tego nie będzie sukcesów. Holender miał w swoim zespole takich zawodników jak Stoiczkow, Bakero, Koeman, czy Guardiola. Tak świetni piłkarze, wspaniale się rozumieli, współpracowali ze sobą i tworzyli kolektyw.

Barcelona teraz

Czyż aktualna Barcelona nie jest odbiciem drużyny sprzed 20 lat? Czy nie można jej też porównać do zespołu Ajaksu z przełomu lat 60 i 70, a także do reprezentacji Holandii z 1974 roku? Tak jak w tamtych zespołach, akcje budowane są cierpliwie od własnego pola karnego, najbardziej wysunięty napastnik jest zarazem pierwszym obrońcą, a bramkarz ostatnim stoperem, który świetnie gra nogami. Barcelonę na nowo odbudował Rijkaard, który w 2006 roku zdobył Ligę Mistrzów. Rijkaard, który kiedyś będąc piłkarzem Ajaksu, strasznie pokłócił się ze swoim ówczesnym szkoleniowcem, którym był „boski Johan”. Aktualna Barcelona jest zespołem jeszcze lepszym niż wielki „Dream Team”, wszystkie założenia Cruyffa są w niej dużo lepiej wykonywane, a każdy szczegół jest idealnie dopieszczony. Blaugrana ma do perfekcji opanowaną sztukę dominacji nad rywalem. Guardiola świetnie rozumie filozofię gry totalnej, jest naturalnym kontynuatorem myśli Johana. Szkoleniowiec Barcy ma do dyspozycji najlepszych piłkarzy świata, którzy zarazem są wychowankami klubu (chodzi przede wszystkim o Xaviego, Iniestę i Messiego). Do zespołu „Dumy Katalonii” rozsądnie wprowadzani są wychowankowie, którzy świetnie rozumieją grę drużyny. Transfery ograniczone są do niezbędnego minimum, ponieważ Barcelona chce przede wszystkich promować swoich wychowanków, a także zawodnicy z zewnątrz nie zawsze są wstanie wgrać się do zespołu. Barcelona Guardioli jeszcze pod jednym względem jest lepsza od teamu Cruyffa - w tej Barcelonie jest genialny Leo Messi.