Siatkówka / Reprezentacja / Liga Światowa

- Na koniec turnieju zagraliście najlepszy mecz. Zgadza się pan z tą opinią?

- Nie zastanawiamy się, czy był to nasz najlepszy mecz, chcemy robić swoje, by wynik końcowy był zadowalający. Na pewno presja, jaka nam towarzyszyła w Gdańsku, była ogromna, wszak mówiło się o awansie do czołowej czwórki. Ona nam nie ułatwiała zadania. Argentyna prezentowała widowiskową siatkówkę i zewsząd była komplementowana. Jak się okazało – nie wytrzymała nerwowo w decydującym starciu.

- Piszecie kolejne, piękne karty historii polskiej siatkówki. Cieszy pana ten fakt?

- Historia mnie nie interesuje, zresztą nigdy nie byłem mocny z tego przedmiotu. Najważniejsze, że wygrywamy. W czasie turnieju potrafiliśmy sobie radzić z wieloma problemami, które dla kibiców, a nawet fachowców, są niewidoczne. Skoncentrowaliśmy się na ostatnim boju i udało się w nim pokazać to, co mamy najlepszego. Na początku sezonu, gdy powołano kadrę na Ligę Światową, nie dawano nam większych szans. Ba, niektórzy skazywali nas na porażkę. Niedowiarkom zrobiliśmy psikusa.

- Do brązowego medalu Ligi Światowej dodał pan jeszcze nagrodę dla najlepiej punktującego.

- Wszystkie nagrody pracuje cały zespół. Czekałem tylko na moment, kiedy razem  staniemy na podium. Takie chwile są dla mnie najważniejsze, będę je pamiętał do końca życia. Sezon jest wyczerpujący i zaliczyliśmy już „małą radość". Ten medal da nam z pewnością „" do dalszej, jeszcze cięższej pracy pod koniec lipca.

rozmawiała: Małgorzata Gotowiec